Verhaal van de verzekeraar bij een dronken automobilist?
In 2014 veroorzaakte een beschonken bestuurder een ongeluk waarbij een andere inzittende van de auto gewond raakte. De bestuurder reed in de auto van zijn ouders. De verzekeraar van zijn ouders, Univé, betaalde een schadevergoeding aan het slachtoffer en wilde deze kosten vervolgens op de bestuurder verhalen. De bestuurder voerde aan dat hij niet wist dat zijn aansprakelijkheid niet was verzekerd en beriep zich op de ‘goeder trouw’ uit artikel 15 van de Wet Aansprakelijkheidsverzekering Motorvoertuigen (WAM). De Hoge Raad beschreef in zijn arrest in 2023 wat die goeder trouw precies inhoudt en verwees terug naar het Gerechtshof Den Haag. Het hof heeft nu uitspraak gedaan in de zaak.
In een eerder nieuwsartikel op de website van REX Advocaten werd al uitgelegd dat in Nederland een verplichte verzekering geldt voor alle auto’s. Deze verzekering moet op grond van de WAM worden afgesloten. In artikel 6 WAM is een rechtstreeks vorderingsrecht opgenomen voor slachtoffers. Een passagier die schade oploopt als gevolg van een ongeval, kan een aansprakelijke WAM-verzekeraar direct aanspreken voor de door hem geleden schade.
In vrijwel alle polisvoorwaarden van autoverzekeringen is bepaald dat er geen dekking wordt geboden wanneer de wettelijke alcohollimiet is overschreden. Hier kan de verzekeraar jegens het slachtoffer echter geen beroep op doen. De verzekeraar moet de schade van het slachtoffer vergoeden, maar heeft vervolgens wel het recht om regres te nemen op de persoon die onder invloed heeft gereden en schade heeft veroorzaakt. Maar wat nu als de schadeveroorzaker niet de verzekerde zelf, maar een derde is? Zoals in dit geval, de zoon van de verzekerde. Deze zoon was niet betrokken bij het afsluiten van de verzekeringsovereenkomst en is mogelijk niet op de hoogte van de dekkingsuitsluiting.
Artikel 15 WAM bepaalt dat regres op een derde mogelijk is als deze derde niet te goeder trouw is. De Hoge Raad oordeelde in 2023, anders dan de rechtbank en het hof in eerste instantie, dat goeder trouw niet alleen ontbreekt als de aansprakelijke persoon wist dat zijn aansprakelijkheid niet door de verzekering was gedekt, maar ook als hij dat in de gegeven omstandigheden behoorde te weten. Daarvan is ook sprake als de aansprakelijke persoon daarover goede reden had tot twijfel. Volgens de Hoge Raad is het een feit van algemene bekendheid dat, (1) rijden onder invloed van alcohol gevaarlijk is, (2) dit strafrechtelijke gevolgen kan hebben, (3) iemand die schade lijdt daardoor niet met de schade blijft zitten en (4) verzekeraars uitsluitingen in hun verzekeringsvoorwaarden opnemen.
Na dit arrest waarin de Hoge Raad uitlegt wat ‘goeder trouw’ in de zin van artikel 15 WAM inhoudt, heeft hij de zaak terugverwezen naar het Gerechtshof Den Haag. Dit hof heeft op 3 februari jl. opnieuw geoordeeld over de vraag of de verzekeraar verhaal kon nemen op de beschonken bestuurder. Daarbij heeft het hof de overwegingen van de Hoge Raad meegenomen in zijn beoordeling.
Volgens het hof had de beschonken bestuurder in deze zaak goede redenen om te twijfelen of zijn aansprakelijkheid was verzekerd. Dit had onder meer te maken met het feit dat hij de auto zonder toestemming van zijn ouders had gebruikt, dat hij een ongeval met zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft veroorzaakt en dat hij daarbij (zwaar) onder invloed van alcohol was én dat het niet de eerste keer was dat de veroorzaker in aanraking kwam met justitie vanwege rijden onder invloed. Ook is hij na het ongeval snel op de achterbank van de auto gaan zitten en heeft hij verklaard dat hij niet wist wie de bestuurder van de auto was. Daarnaast komt het steeds vaker voor dat verzekeraars uitsluitingsclausules ingeval van alcoholgebruik op in verzekeringsvoorwaarden. Gelet op deze omstandigheden mocht de veroorzaker van het ongeval niet te goeder trouw aannemen dat zijn aansprakelijkheid door een verzekering was gedekt. Doordat de beschonken bestuurder niet te goeder trouw was, kan de verzekeraar regres nemen op grond van artikel 15 van de WAM.
De door Univé uitgekeerde schade wordt overigens niet volledig op de beschonken bestuurder verhaald. Het Hof volgt de schadeveroorzaker in zijn stelling dat sprake is van eigen schuld aan de zijde van het slachtoffer doordat hij uit eigen beweging is meegereden met de beschonken bestuurder, terwijl hij wist of had moeten beseffen dat dit gevaarlijk was en hanteert daarom een eigen schuld percentage van 35%. De beschonken bestuurder zal echter nog steeds het overgrote deel van de schade moeten betalen. Wie drinkt en rijdt, betaalt dus uiteindelijk zelf de prijs.
Bent u slachtoffer geworden van een verkeersongeval? Neem dan contact op met ons kantoor. Wij staan u graag te woord.
Bekijk alle nieuwsberichten
