Toch geen dekking voor managehouder fjördenpaarden
Op 16 februari 2024 wees de Hoge Raad het fjördenpaarden-arrest[1]. Tijdens een georganiseerde bosrit valt één van de deelnemers van haar paard als er een mountainbiker langsrijdt. De verzekeraar wil geen dekking bieden, omdat de manegehouder de verhuurclausule niet heeft nageleefd. De manegehouder noch de deelneemster beschikt over de voorgeschreven certificaten. De Hoge Raad vernietigt het arrest van het gerechtshof en verwijst de zaak terug. Nu heeft het gerechtshof Arnhem Leeuwarden in haar arrest van 5 november 2024 een eindbeslissing gegeven[2].
In een eerder artikel op onze website is reeds stilgestaan bij het voormelde arrest van de Hoge Raad. In zijn baanbrekende arrest heeft de Hoge Raad het onderscheid tussen de primaire dekkingsomschrijving en de preventieve garantiebepaling afgeschaft. Dit bracht een aardverschuiving in het verzekeringsrecht teweeg. Sinds het arrest staat er niets meer in de weg aan het toetsen van uitsluitingsclausules aan de redelijkheid en billijkheid. Ontbreekt het causaal verband tussen de overschrijding van een clausule in de polisvoorwaarden en het ingetreden risico, dan kan het onder omstandigheden in strijd met de redelijkheid en billijkheid zijn dat een verzekeraar een beroep op de clausule doet.
Een nadere uitleg over de achtergrond van het belang van het onderscheid tussen de preventieve garantiebepaling en de primaire dekkingsomschrijving is terug te lezen in een artikel op de website van REX Advocaten. Hierin is ook meer te lezen over de achtergrond van het voormelde arrest van de Hoge Raad. Wat is de aanleiding geweest om tot dit arrest te komen?
De Hoge Raad heeft met betrekking tot het causaal verband in het arrest overigens nog een opening geboden, door te bepalen dat het enkele feit dat causaal verband ontbreekt nog niet voldoende is om aan te nemen dat er strijd met de redelijkheid en billijkheid is. Er zijn uitgangspunten geformuleerd waar lagere rechters aan zullen moeten toetsen.
Zo’n toetsing vindt nu dus plaats in het arrest van het gerechtshof Arnhem Leeuwarden van 5 november 2024. Een doorslaggevende rol is in dit arrest weggelegd voor het feit dat de manege door de verzekeraar in 2015 er al op is gewezen dat bosritten zonder de daarvoor noodzakelijke instructeursdiploma’s niet onder de dekking van de verzekering vallen. Voorts stelt het gerechtshof dat als de instructeur en de ruiter wel over de vereiste papieren zouden hebben beschikt, dat de kans dan groter was geweest dat de paarden eerder vanuit schrikgalop tot rust gebracht zouden zijn. Het is met andere woorden niet uit te sluiten dat de val van het paard dan had kunnen worden voorkomen.
Het hoger beroep bij het gerechtshof slaag en de manage wordt alsnog dekking geweigerd. Het beroep op de verhuurclausule slaagt en de aansprakelijkheidsverzekeraar hoeft de schade aan de manege niet te vergoeden.
[1] HR 16 februari 2024, ECLI:NL:HR:2024:258.
[2] Gerechtshof Arnhem Leeuwarden 5-11-2024, ECLI:NL:GHARL:2024:6818.
Bekijk alle nieuwsberichten
