Kan een werkgever regres nemen na een door het UWV opgelegde loonsanctie?

Aan de orde is of een werkgever regres kan nemen op de WAM-verzekeraar van een aansprakelijke partij voor de door het UWV aan deze werkgever opgelegde loonsanctie naar aanleiding van het niet voldoen aan de re-integratieverplichtingen.

Feiten

Op 8 december 2012 is een lerares, in dienst van Stichting Openbaar Primair Onderwijs Zoetermeer (hierna: werkgever), door een automobilist aangereden toen ze over een zebrapad liep. De automobilist was voor de WAM (Wet Aansprakelijkheidsverzekering Motorrijtuigen) verzekerd bij (voorheen) Vivat Schadeverzekeringen N.V. Vivat heeft de aansprakelijkheid voor het ongeval erkend. Als gevolg van het ongeval is de lerares blijvend arbeidsongeschikt geraakt. Haar werkgever heeft gedurende de eerste twee jaar vanaf het ongeval tot 8 december 2014 op grond van artikel 4 ZAPO (Regeling ziekte en arbeidsongeschiktheid primair onderwijs) haar loon doorbetaald. Vivat heeft naar aanleiding van het door de werkgever uitgeoefende regres de loonkosten aan de werkgever vergoed. Daarnaast heeft Vivat de re-integratiekosten vergoed die de werkgever gedurende drie jaar ten behoeve van de lerares heeft gemaakt.

Op 11 november 2014 heeft het UWV aan de werkgever een loonsanctie opgelegd, omdat de werkgever onvoldoende had gedaan om de arbeidsongeschikte lerares te re-integreren. Door deze sanctie was de werkgever verplicht om ook in het derde ziektejaar van de lerares het loon door te betalen. De werkgever heeft tegen die beslissing van het UWV geen bezwaar gemaakt, maar heeft per brief van 2 maart 2015 wel verzocht om de sanctie in te trekken. Het UWV zag daartoe geen aanleiding.

Per 7 december 2015 heeft de lerares een IVA-uitkering toegekend gekregen en met ingang van 11 december 2015 is de arbeidsovereenkomst tussen de lerares en de werkgever beëindigd.

De werkgever wenst het gedurende het derde ziektejaar aan de lerares doorbetaalde loon vergoed te krijgen van Vivat. Vivat weigert deze kosten te vergoeden. Daarom gaat de werkgever naar de kantonrechter.

Oordeel kantonrechter

De kantonrechter wijst de vordering van de werkgever af. De kantonrechter overweegt daartoe kort gezegd dat de loonbetaling tijdens het derde ziektejaar niet meer een direct gevolg is van het verkeersongeval van de lerares, maar van de beslissing van het UWV om de wachttijd voor de WIA voor de lerares met een jaar te verlengen. Volgens de kantonrechter is het juridisch causaal verband tussen het ongeval en de loonbetaling in de periode na de eerste twee ziektejaren door de beslissing van het UWV doorbroken.

Beroep bij het gerechtshof

De werkgever gaat tegen de beslissing van de kantonrechter in hoger beroep. De werkgever stelt dat op grond van artikel 4 lid 1 ZAPO de lerares tot het einde van haar dienstverband recht had op 70% van haar loon en dat zij derhalve ook zonder de door het UWV opgelegde loonsanctie was gehouden tot doorbetaling van het loon tijdens ziekte na 7 december 2014, omdat de arbeidsovereenkomst pas met ingang van 11 december 2015 is beëindigd. Het hof gaat hier niet in mee. Volgens het hof had de werkgever, indien de loonsanctie niet zou zijn opgelegd, de arbeidsovereenkomst met de lerares kunnen beëindigen per 8 december 2014 en zou de verplichting tot doorbetalen van het loon op dat moment zijn geëindigd. Het hof acht het aannemelijk dat de werkgever in dat geval over zou zijn gegaan tot onmiddellijke beëindiging van het dienstverband, gezien het feit dat zij de lerares enkele dagen na afloop van de loonsanctie heeft ontslagen.

Eigen schuld van de werkgever

Verder voert de werkgever aan dat het niet redelijk is om de causaliteit na 7 december 2014 doorbroken te achten. Volgens de werkgever zou, indien de loonsanctie niet zou zijn opgelegd, de lerares al vanaf 8 december 2014 in aanmerking zijn gekomen voor een IVA-uitkering en zou het UWV ter zake daarvan regres hebben kunnen uitoefenen op Vivat.

Naar het oordeel van het hof kan de vraag of het juridisch causaal verband tussen het ongeval en de loondoorbetaling door de loonsanctie al dan niet is doorbroken in het midden blijven. Er is namelijk sprake van eigen schuld in de zin van artikel 6:101 BW van de werkgever. Als de werkgever wél de re-integratieverplichtingen had nageleefd of eerder uitvoering had gegeven aan de conclusie van de arbeidsdeskundige, dan was de schade over het derde ziektejaar geheel uitgebleven of in ieder geval beperkter geweest, zo oordeelt het hof. Bovendien is de werkgever niet in bezwaar gegaan tegen de beslissing van het UWV om een loonsanctie op te leggen. Het hof komt tot de conclusie dat sprake is van 100% eigen schuld van de werkgever, zodat zij de loonkosten over het derde ziektejaar zelf dient te dragen en zij ter zake van die aanspraak geen regres kan nemen op Vivat.

Billijkheidscorrectie

Voorts had de werkgever nog aangevoerd dat op grond van de billijkheidscorrectie het doorbetaalde loon in zijn geheel voor rekening van Vivat dient te komen. Daarbij had de werkgever gesteld dat in het derde jaar 70% van het loon van de lerares is doorbetaald, terwijl de WIA-uitkering correspondeert met 75% van het loon. Maar ook daar gaat het hof niet in mee, omdat het maatschappelijk en sociaal onwenselijk is en in strijd zou komen met de doelstellingen van de Wet Verbetering Poortwachter wanneer een werkgever de gevolgen van een opgelegd gekregen loonsanctie in verband met het niet nakomen van de re-integratieverplichtingen zou kunnen afwentelen op de aansprakelijke partij.

Slot

Is uw werknemer arbeidsongeschikt geraakt na een ongeval waarvoor een ander aansprakelijk is? En wilt u het loon dat u aan uw werknemer doorbetaalt op de (verzekeraar van de) aansprakelijke partij verhalen? Schroom dan niet om contact op te nemen met REX Advocaten. Wij bespreken graag de mogelijkheden voor het uitoefenen van het regresrecht. In veel gevallen worden de kosten voor juridische bijstand als onderdeel van de schade integraal door de verzekeraar vergoed.

 

Klik hier voor de volledige uitspraak van het gerechtshof Amsterdam.

Bekijk alle nieuwsberichten