Assurantietussenpersoon in alle gevallen aansprakelijk?
Een (assurantie)tussenpersoon kan je inschakelen voor het afsluiten van verschillende verzekeringen. Deze persoon geeft advies over de mogelijkheden op het gebied van uiteenlopende verzekeringen. Wanneer een tussenpersoon een onjuist advies geeft of een fout maakt, kan hij hiervoor aansprakelijk zijn. Het is echter de vraag of dit in alle gevallen zo is.
Zorgplicht (assurantie)tussenpersoon
Een tussenpersoon heeft een zorgplicht. Een tussenpersoon dient namelijk de zorg te betrachten die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsgenoot verwacht mag worden. Dit volgt uit artikel 7:401 BW.
Hoe ver bovengenoemde zorgplicht reikt, is afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Daarbij wordt onder andere gekeken naar de aard en inhoud van de opdracht en de belangen van de cliënt en de overige omstandigheden.
Wanneer een tussenpersoon feiten en of omstandigheden ontdekt die van invloed zijn op de dekking van de verzekering, dan dient hij hierover te informeren en te adviseren. Het gaat daarbij om feiten die aan de tussenpersoon bekend zijn of die hem redelijkerwijs bekend behoorden te zijn. Het is echter niet zo dat van een tussenpersoon wordt verwacht dat hij proactief op zoek gaat naar informatie die van belang is voor de verzekering. In het geval er relevante verzekeringen lijken te ontbreken, kan het van een tussenpersoon worden verlangd dat hij zijn klant daarover bevraagt en informeert over de daaraan verbonden risico’s. Maar dient een tussenpersoon dit ook te doen wanneer op het eerste gezicht een passende verzekering is afgesloten, maar de klant achteraf van oordeel is dat dit in zijn situatie niet passend is gebleken?
Aansprakelijkheid tussenpersoon
Voorgenoemde vraag stond centraal in een uitspraak van de rechtbank Gelderland d.d. 1 mei 2024. In deze zaak had een klant verzocht om een passende autoverzekering af te sluiten. Daarop heeft de assurantietussenpersoon een passende WA-verzekering gezocht. De tussenpersoon heeft toen bij de klant een voorstel ingediend voor het afsluiten van een WA-verzekering en een Ongevallenverzekering Inzittenden (OVI). Dit laatste terwijl hierom niet was verzocht. De klant is uiteindelijk akkoord gegaan met het voorstel van de tussenpersoon. Een aantal jaren later raakt de klant betrokken bij een eenzijdig verkeersongeval en loopt daarbij een dwarslaesie op. Omdat de OVI een sommenverzekering betreft, wordt niet de daadwerkelijke schade vergoed maar een percentage van het verzekerde bedrag. Dit terwijl een Schadeverzekering Inzittenden (SVI), mits werd voldaan aan de voorwaarden, wel de volledige schade had vergoed. De klant is dan ook van oordeel dat de tussenpersoon hem had moeten adviseren een SVI af te sluiten in plaats van een OVI. Nu de tussenpersoon dit niet heeft gedaan, is hij naar oordeel van klant aansprakelijk en gehouden om de door de klant geleden schade te vergoeden.
De rechtbank deelt het bovengenoemde standpunt van de klant niet. De OVI dient naar oordeel van de rechtbank in deze zaak als passend te worden beschouwd. De klant wilde immers alleen een WA-verzekering en heeft dit ook aan de tussenpersoon kenbaar gemaakt. De zorgplicht van de tussenpersoon strekt niet zo ver dat hij de klant moet informeren over alle aanvullende verzekeringsmogelijkheden. De klant was immers ook al ruimer verzekerd dan in eerste instantie door hem was verzocht. Dat de klant achteraf gezien liever een SVI zou hebben afgesloten omdat hij dan aanspraak had kunnen maken op een veel hogere verzekeringsuitkering, maakt het voorgaande niet anders. Kortom de tussenpersoon is in deze zaak niet aansprakelijk.
Neem contact met ons op
Ben je zelf tussenpersoon en ben je aansprakelijk gesteld door een van jouw klanten of ben je van oordeel dat jouw tussenpersoon zijn zorgplicht heeft geschonden, neem dan vrijblijvend contact met ons op. Onze letselschade- en verzekeringsrechtadvocaten zullen bekijken wat de mogelijkheden zijn.
